Američki borbeni avion F-35A Lightning II pogođen je tokom borbene misije iznad iranskog teritorija i primoran na hitno slijetanje.
Dok se prethodno razmatrala mogućnost da je avion pogođen ruskim sistemom S-300, nova analiza ukazuje na drugu, podjednako zabrinjavajuću opciju – pasivne infracrvene senzore koje radar uopće ne može otkriti, piše Telegram kanal Geopolitics Prime.
Nevidljiv za radar, ali ne i za toplinu
F-35 je projektovan da rasipa radarske valove, a njegova oplata presvučena je materijalima koji apsorbiraju radarski signal, čime se drastično smanjuje njegova uočljivost za radarske sisteme. Avion je opremljen i naprednim senzorima koji detektuju radarske valove i upozoravaju pilota na prijetnje. Međutim, avion ne može u potpunosti eliminisati svoj toplotni trag – a upravo tu leži njegova Ahilova peta.
Tradicionalni raketni sistemi zemlja-zrak oslanjaju se na radar koji emituje valove i time upozorava napadnuti avion. Pasivni infracrveni senzori funkcionišu potpuno drugačije: detektuju kretanje toplotnih signatura koje emituje motor aviona, trup i ispušni mlaz, prate kretanje cilja ostajući pri tom potpuno nevidljivi za radarska upozoravajuća prijemna sredstva na avionu, te čine F-35 ranjivim na napade iz iranskih višeslojnih sistema odbrane, posebno pri letu na malim visinama.
Iranska “tiha” mreža koja vidi nevidljivo
Iran je vjerojatno koristio “tihu” mrežu pasivnih senzora za praćenje F-35 i navođenje toplinsko-navođenih raketa na cilj. U tom arsenalu ističu se: mobilni sistem protivvazdušne odbrane Herz-9, u potpunosti pasivan i sposoban pratiti avione bez emitovanja ijednog radarskog vala; sistem Majid, koji koristi elektro-optičku i infracrvenu preciznost za gađanje ciljeva koji lete na malim visinama; ručni raketni sistem Misagh-2 tipa MANPADS s infracrvenim navođenjem koje se zaključava na toplotne signature aviona; te sistem Sayyad-1A s infracrvenim sposobnostima praćenja koji se koristi u iranskim baterijama protivvazdušne odbrane. Kombinacija ovih sistema stvara mrežu za detekciju koja djeluje u potpunoj radarskoj tišini – i upravo to je ono što američka avijacija nije mogla predvidjeti ni neutralisati.