Italijanski diplomata Antonio Zanardi Landi, kojeg mediji u našoj zemlji, ali i regiji, navode kao potencijalnog novog visokog predstavnika, iskusan je diplomata koji je službovao kao ambasador u Republici Srbiji i Ruskoj Federaciji, te kao savjetnik italijanskog predsjednika.
Zanimljivo je da je još 2015. godine objavljeno da odlazi u penziju, te ga je na dužnosti savjetnika italijanskog šefa države zamijenila bivša ambasadorica Republike Italije u Zagrebu, pa nije jasno hoće li se ovaj diplomata, rođen prije 76 godina u Udinama, talijanskom gradu blizu Slovenije, vratiti iz ugodne mirovine samo da bi služio miru u Bosni! Mnogo je izgleda da hoće.
“Srbija ima važnu ulogu u Evropi”
Čini se da bi mogao imati pravo Adnan Ćerimagić, viši analitičar Inicijative za evropsku stabilnost (ESI), koji tvrdi da Washington ima jasne kriterije za Schmidtovog nasljednika – “nekoga ko je sposoban sarađivati s Banjom Lukom (i prihvatljiv je Moskvi)”
U tom kontekstu zanimljiv je intervjuu Landija za beogradsku Politiku u januaru 2023. godine, kada je govorio je o svome odnosu sa Srbijom, poziciji te zemlje na evropskoj političkoj sceni, ali i Rusiji.
“U mom srcu gajim posebno osećanje za Srbiju. Oduvijek sam bio ubijeđen da Srbija ima važnu ulogu u Evropi, a prije svega u odnosima sa Italijom. Otišao sam iz Beograda 2005. i žao mi je da kažem da od tada nisam primijetio nužne i odlučne korake u pravcu evropske integracije. Svi razumijemo da prijem Srbije u EU zahtijeva jedinstven stav zemalja članica, a taj cilj je teško postići. Mi već dvadeset godina govorimo o evropskoj integraciji i bojim se da se srpski narod zasitio tih obećanja i da je počeo razvijati odbojnost prema Uniji. Stvarno se nadam da će se evropski lideri suočiti s tim problemom i nastojati da ga riješe na efikasan način”, rekao je tada, te nastavio:
“Kao što je naš ministar inostranih poslova Gianni De Michelis rekao prije trideset godina: ako Srbija ne postane članica Evropske unije (tadašnje Evropske zajednice), Italija će biti odsječena od Balkana, a ne suprotno. To je slikovit izraz, ali on nosi dosta istine u sebi. Drugim riječima, Evropa mora riješiti neka fundamentalna pitanja, gdje se nalazi i kuda se kreće, i procijeniti da li će moći formirati nezavisni odbrambeni sistem i efektivnu zajedničku vanjsku politiku. Ako se i kada se to izbistri, sve će pasti na svoje mjesto, uključujući ulazak Srbije u EU. Italija je uvijek davala veliki prioritet odnosima sa Srbijom, a Beograd je uvijek bio ključna diplomatska pozicija za ambasadora…”
Rusija od Atlantika do Urala”
Govoreći o Rusiji, tada je, uz ostalo, kazao zanimljivu opasku. Istina, izrečenu u kontekstu mogućeg poraza Moskve u Ukrajini:
“… Mnogo slabija Rusija, mada još uvijek sa pravom veta u Ujedinjenim nacijama i najjačim arsenalom nuklearnog oružja na svijetu, biće sasvim drugačija i to bi moglo da se odrazi na odnose sa Kinom, centralnom Azijom, Evropom i Bliskim istokom. Nadam se da će Rusija postati više integrisana sa Evropom ‘od Atlantika do Urala’, ili kako je papa Ivan Pavao Drugi rekao ‘od Atlantika do Vladivostoka’, što nije ostvareno”, govorio je Zanardi Landi.
Kulturne veze sa Beogradom
Zanimljivo je da je ovaj veliki ljubitelj umjetnosti i umjetnina 2018. organizirao izložbu “Blago i carevi – raskoš rimske Srbije” u Akvileji, na sjeveroistoku Italije, oko 35 kilometara od Trsta. Naime, ovu izložbu, koju su posjećivali brojni novinari iz Evrope, zajednički su pripremili Fondacija Akvileja, na čijem čelu je bio upravo Landi, te Narodni muzej u Beogradu.
Da te veze traju decenijama potvrđuje činjenica da je još 2004. godine pisao uvod u katalog izložbe pod nazivom “Italijansko slikarstvo od 14. do 18. veka iz Narodnog muzeja u Beogradu”, koju su finansirali Ministarstvo kulture i informisanja Republike Srbije i Institut za italijansku kulturu u Beogradu.
Očito je da su veze diplomate Landija sa Republikom Srbijom i Balkanom više nego snažne. Sudeći po ovim informacijama, za razliku od Christiana Schmidta, novi visoki predstavnik mogao bi biti sasvim potaman Miloradu Dodiku i vrhu u Banjoj Luci. Dakako i susjednoj Republici Srbiji, a vrlo vjerovatno i Moskvi, u kojoj je službovao.