Nezavisni vojni analitičar i bivši inspektor Ujedinjenih nacija za naoružanje Skot Riter ocijenio je da je Iran značajno unaprijedio svoju protivvazdušnu odbranu, zbog čega je, prema njegovim tvrdnjama, američka avijacija primorana da djeluje s veće udaljenosti i uz znatno veći oprez.
Riter smatra da je Teheran prešao sa klasičnih radarskih sistema na elektrooptičke i infracrvene senzore za otkrivanje ciljeva, čime je, kako tvrdi, umanjena efikasnost američke doktrine za suzbijanje protivvazdušne odbrane (SEAD).
Pasivni senzori otežavaju otkrivanje
Prema Riterovoj analizi, novi sistemi ne emituju radarske signale, zbog čega ih protivnik ne može lako locirati i gađati protivradarskim projektilima.
On tvrdi da su američke snage tek nakon ove promjene uočile da Iran koristi drugačiji način otkrivanja i praćenja ciljeva, što je, prema njegovim riječima, povećalo rizik za američke letjelice.
Tvrdi da SAD nemaju uslove za dugotrajan rat
Riter se osvrnuo i na izvještaj lista The Wall Street Journal, prema kojem je predsjedniku SAD Donaldu Trampu predstavljen niz vojnih opcija za mogući sukob s Iranom, ali je odlučeno da se nastave diplomatski pregovori.
Analitičar smatra da Sjedinjene Američke Države trenutno nemaju kapacitete za dugotrajnu vojnu kampanju protiv Irana.
Prema njegovoj procjeni, izazovi uključuju ograničene zalihe preciznog naoružanja, logističke poteškoće i nedovoljan broj raspoloživih kopnenih snaga za operaciju velikih razmjera.
Iran, prema Riteru, promijenio pravila igre
Govoreći o američkim vazdušnim udarima izvedenim nakon proglašenja primirja, Riter tvrdi da američka avijacija više ne može bez velikog rizika da djeluje duboko unutar iranskog vazdušnog prostora.
Objašnjava da se američka doktrina SEAD zasniva na otkrivanju i uništavanju aktivnih radarskih sistema, dok pasivni elektrooptički i infracrveni senzori ne emituju signal koji bi otkrio njihov položaj.
Zbog toga, smatra Riter, američke snage moraju da koriste projektile velikog dometa i djeluju sa veće udaljenosti, umjesto da uspostave potpunu kontrolu nad vazdušnim prostorom.
Iako njegove tvrdnje izazivaju pažnju, one predstavljaju procjenu nezavisnog vojnog analitičara i nisu zvanično potvrđene od američkih ili iranskih vlasti.
