Pitanje koje je otvorio Zoran Paunović u beogradskom „Nedeljniku“ na prvi pogled zvuči kao politička provokacija, ali otvara mnogo ozbiljniju raspravu o odnosu Aleksandra Vučića, Milorada Dodika i ideje „svesrpskog jedinstva“.
Vučić i Dodik posljednjih godina sve češće nastupaju kao bliski politički partneri, a njihovi zajednički nastupi dodatno su pojačali rasprave o granicama između političkog prostora Srbije i Republike Srpske.
Upravo zato Paunović je odlučio Vučićevu političku logiku dovesti do krajnje granice.
„Neka kandiduje Dodika“
Paunović podsjeća na Vučićevo insistiranje na priči o Srbima kao jedinstvenom narodu, bez obzira na to u kojoj državi žive.
Iz te perspektive postavlja ironično, ali veoma direktno pitanje: ako su svi Srbi dio jednog političkog prostora, gdje onda završava razlika između političara iz Srbije i onih iz Republike Srpske?
A zatim dolazi najprovokativniji dio:
„Ako je siguran u ovo što priča sa Dodikom, neka kandiduje Dodika za svog predsedničkog kandidata u Srbiji. A?“
To nije najava Dodikove kandidature niti postoji potvrda da Vučić razmatra takav potez. Riječ je o političkoj provokaciji kojom Paunović pokušava pokazati do kojih bi granica mogla odvesti ideja „svesrpskog jedinstva“.
Dodik između Banje Luke i Beograda
Milorad Dodik već godinama gradi snažne političke veze s Beogradom. Vučić mu je pružao značajnu političku podršku, dok Dodik Srbiju često predstavlja kao jednog od najvažnijih partnera Republike Srpske.
Njihova zajednička pojavljivanja dodatno su učvrstila sliku bliskog političkog savezništva.
Paunović upravo u tome vidi paradoks.
Ako je Dodik dovoljno „srpski“ da bude jedan od ključnih političkih partnera Beograda, može li se onda jednog dana postaviti pitanje da li bi mogao biti kandidat za najvišu funkciju u Srbiji?
Naravno, takav scenario bi otvorio čitav niz ustavnih, političkih i identitetskih pitanja.
Gdje završava Srbija, a počinje „svesrpski prostor“?
Predsjednik Srbije nije predsjednik svih Srba. On je predsjednik Republike Srbije, a njegov mandat proizlazi iz građana Srbije, institucija države i njenog ustavnog poretka.
Zbog toga je razlika između političke podrške Srbima izvan Srbije i stvaranja utiska o jedinstvenom političkom prostoru veoma važna.
Upravo tu Paunovićeva provokacija dobija svoju punu težinu.
Jer ako se granice između Srbije i Republike Srpske u političkom smislu sve više relativiziraju, onda se prirodno nameće pitanje: koliko daleko može otići takva politika?
Dodik kao Vučićev kandidat?
Za sada nema nikakve javne potvrde da Aleksandar Vučić planira kandidirati Milorada Dodika za predsjednika Srbije.
Cijela ideja u ovom trenutku postoji kao politička provokacija i komentar na Vučićevu politiku prema Srbima izvan Srbije.
Ipak, upravo zbog bliskosti Vučića i Dodika, ovakvo pitanje privlači pažnju.
Paunović tako ne govori samo o Dodiku. Njegovo pitanje zapravo je usmjereno prema mnogo većoj dilemi:
Da li je Srbija u Vučićevoj viziji prije svega država sa jasno određenim granicama ili politički centar šireg „svesrpskog“ prostora?
Za sada odgovor ostaje otvoren, a Dodikova eventualna kandidatura za predsjednika Srbije ostaje tek – provokativna politička ideja.
