Pravni stručnjaci i analitičari u regiji upozoravaju da učešće Vojske Srbije u ispraćaju presuđenog ratnog zločinca predstavlja opasan presedan.
Jučerašnji povratak tijela pravosnažno osuđenog ratnog zločinca Ratka Mladića iz Haga u Beograd, koji je organizovan uz visoke državne i vojne počasti, izazvao je oštre reakcije i pokrenuo ozbiljna pravna i politička pitanja o zvaničnom kursu Republike Srbije.
Kovčeg s tijelom bivšeg komandanta Vojske Republike Srpske dopremljen je vladinim avionom Republike Srbije, a na beogradskom aerodromu dočekao ga je počasni vod Vojske Srbije. Pripadnici oružanih snaga u službenim uniformama iznijeli su kovčeg i obezbijedili zvaničnu pratnju, čime je ovaj čin podignut na nivo institucionalne državne ceremonije.
Službena heroizacija genocida i ratnih zločina
Ugledni beogradski advokat Čedomir Stojković oštro je osudio angažman vojske i državnih resursa, naglašavajući da ovaj potez predstavlja direktnu poruku aktuelnog državnog vrha Srbije javnosti i međunarodnoj zajednici.
-Vojska Srbije je poslala počasni vod da iz vladinog aviona Republike Srbije sa vojnim i državnim počastima iznesu kovčeg sa telom Ratka Mladića, haškog osuđenika za genocid, ratne zločine i zločine protiv čovečnost. I da budu u zvaničnoj pratnji kovčega. Ovim Republika Srbija zvanično smatra Mladića herojem. Takođe smatra ili da haške presude ne postoje, ili da su zločini opisani u tim presudama zapravo bili cilj koji se i sada podržava od strane državnog vrha, poručio je Stojković.
Vojska Srbije je poslala počasni vod da iz vladinog aviona Republike Srbije sa vojnim i državnim počastima iznesu kovčeg sa telom Ratka Mladića, haškog osuđenika za genocid, ratne zločine i zločine protiv čovečnost. I da budu u zvaničnoj pratnji kovčega.
Ovim Republika Srbija… pic.twitter.com/N62aXFD7kY
— Advokat Čedomir STOJKOVIĆ (@FIGHT_4_RIGHT_S) September 3, 2026
Prema njegovim riječima, slanje počasnog voda i vladinog aviona za ispraćaj haškog osuđenika za genocid, ratne zločine i zločine protiv čovječnosti ogolilo je stvarnu politiku Beograda. Stojković postavlja logički i pravni ultimatum o tome šta ovakav postupak vlasti zapravo znači:
Republika Srbija se ovim ponaša kao da presude Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju (MKSJ) uopće ne postoje, čime se direktno krše preuzete međunarodne obaveze.
Druga, još opasnija implikacija jeste da zvanični Beograd priznaje presude, ali da zločine opisane u tim presudama zapravo smatra legitimnim ciljem koji i danas uživa otvorenu podršku državnog vrha.
Pravni stručnjaci i analitičari u regiji upozoravaju da učešće Vojske Srbije u ispraćaju presuđenog ratnog zločinca predstavlja opasan presedan. Umjesto distanciranja od politike koja je dovela do masovnih stradanja i genocida u Bosni i Hercegovini, institucionalna podrška uvođenju Mladića u državni panteon heroja šalje jasnu poruku o kontinuitetu te iste politike.
(SB)